Uzaktan erişim genellikle tek bir yolla başlar ve zamanla günlük altyapının parçası olur. Bir kuruluş doğrudan RDP, RD Gateway, RDWeb, NPS ve Windows oturum açmayı kullanabilir. Bu nedenle MFA, insanların gerçekten kullandığı erişim yollarını anlamakla başlamalıdır.
Önce erişim yollarını çıkarın
Kapsamlı bir politikayı zorunlu kılmadan önce sunucuları, ağ geçitlerini, kullanıcıları ve erişim gruplarını belirleyin. Bu yaklaşım, ekibin aşamalı yaygınlaştırma yapmasına, her yolu doğrulamasına ve kullanıcılar veya destek ekipleri için operasyonel sürprizleri önlemesine yardımcı olur.
Kullanıcı deneyimini güçlü ve pratik kılın
Anlık bildirimle onay, günlük erişim için uygundur; ancak gerçek çalışma senaryoları denetimli bir alternatife de ihtiyaç duyar. OTP yedek seçeneği uygun durumlarda erişimin sürmesini sağlar; politika ve denetim ise bunun yönetimsiz bir geçici çözüme dönüşmesini engeller.
Bağlayıcıları güvenlik duruşunun parçası olarak ele alın
Windows ortamlarında MFA, kurulu bağlayıcılara bağlıdır. Bağlayıcı sağlığı ve sunucu envanteri temel bir sorunun yanıtını verir: Koruma, güvendiğimiz erişim yolunda gerçekten çalışıyor mu? Bu görünürlük, MFA politikasının kendisi kadar önemlidir.
Ortama uygun bir kullanıcı kaynağı kullanın
Müşteri ekipleri, Active Directory kullanıcılarını seçilen bir gruptan veya arama kökünden eşitleyebilir; AD'nin bulunmadığı yerlerde ise yerel Windows kullanıcılarıyla çalışabilir. Kimlik bilgileri ortamda kalır; eşitleme aracısı yalnızca hizmet için gerekli kullanıcı üst verilerini gönderir.
Kanıtları operasyonun parçası hâline getirin
Denetim geçmişi, altyapı ekiplerinin denemeleri, onayları, yedek seçenekleri ve uygulanan politikaları incelemesine yardımcı olur. Bağlayıcı sağlığıyla birlikte ekip için teşhis, inceleme ve gerçekleşenleri kanıtlama konusunda daha iyi bir temel oluşturur.